روزی که دانشجو شدیم!
طرح تولد هم تازه شروع شده بود و استقبال خوبی ازش شده بود و فضای دوست داشتنی ای رو در کلاس ایجاد کرده بود، شیرینی و بستنی و چای و گز و کتاب و.... و لوح و استراحت!.
یاد کلاس های استاد عبدلله زاده هم بخیر. درس فلسفه بعد از ناهار مثل شکنجه با اعمال شاقه بود! بعضی مواقع که به کمک چک به صورت و دستمال خیس زدن به چشم ها! تا پایان کلاس خودم رو یه جور بیدار نگه میداشتم! ولی خداییش استاد خوبی بودند، مهربون و صبور.
امتحان میان ترم فلسفه داشتیم، قبل از امتحان خانم اسدی ازم پرسیدند: اتمیست ها چی گفتند؟ منم گفتم: گفتند انرژی هسته ای حق مسلم ماست!!
یاد کلاس روانشناسی عمومی با استاد صدوقی هم با حواشیش بخیر. استادی توانا و بی رقیب در جواب دادن به متلک! (راستی به نظر شما آخرش جعفرآقا کار درسی کرده بود یا غلط؟! از مرجعتون پرسیدید؟!!).
یاد کلاس آمار توصیفی استاد ناصح هم بخیر.
استادی قهار در تدریس و تفهیم مطالب. درس رو شسته رفته میذارند تو مغز دانشجو. ضمن اینکه کلاساشون هم خشک و یکنواخت نیست.
یه درس عمومی هم به نام ادبیات با استاد متولی داشتیم که یاد اون هم بخیر! چه ته لهجه ی اصفهانی شیرین و با نمکی داشتند. تا فردی سر کلاس هنگام تدریس صحبت میکرد، ایشون، اوشون را دیوونه! خطاب می کردند. به قول یکی از بچه های ادبیات: پس از تاملات عمیق در کلام حضرت استاد، فخر الادبا، افضل الفضلا، شیخ الشریعت، پیشوای اهل طریقت و یکه تاز عرصه حقیقت دکتر سید مهدی متولی هفده تن اعلی الله مقامه و رضی الله عنه و رفع الله درجاته یافتیم که در حین تکلم متکلم اول، هر کسی تکلم کند بدون استثنا دیوانه است!(تعبیر استاد: اینا دییونن!).
خلاصه سرتون رو درد نیارم. ترم 1 واسه خودش عالمی بود و خاطرات منحصر به فردی داشت! اما ترم های بعدیمون هم کم خاطره نیست و اونا هم پر از خاطرات و اتفاقات شایسته ی یادند. من فقط از ترم یک بطور خلاصه یادی کردم. از تمامی همکلاسی های محترم خواهشمندم که اگه خاطره ای از این 4/75! ترم ( از ترم 1 تا الان) دارند، در قسمت نظرات بگند. فرقی نمیکنه چه خاطره ای باشه. جالب، خنده دار، معمولی، مهم، طولانی، کوتاه، متوسط و...
دانشجویان عزیز
روزتان مبااااااااارک
برای همتون آرزوی سلامتی و شادکامی و موفقیت دارم.
